Net zoals pensioenspaarfondsen en pensioenspaarverzekeringen maakt het langetermijnsparen deel uit van de derde pijler van ons pensioenstelsel. Ook aan deze vorm van sparen zijn interessante fiscale voordelen verbonden. Dankzij het langetermijnsparen kan men nog meer pensioenreserves opbouwen. Het langetermijnsparen is precies bedoeld als een aanvulling op de andere vormen van pensioensparen.
Het langetermijnsparen is een middel om in bepaalde situaties enkele belastingvoordelen te genieten. Het is dus niet voor iedereen even interessant. Het langetermijnsparen richt zich vooral tot mensen die veilig willen sparen voor een aanvullend pensioen, die al (via een pensioenspaarfonds of een pensioenspaarverzekering) aan pensioensparen doen en die reeds eigenaar zijn van hun woning (en die dus de aftrek in verband met deze afbetaling niet meer kunnen aangeven). Waarom? Omdat de rubriek van de belastingaangifte waar u langetermijnsparen moet invullen, ook dient voor de aftrek van de kapitaalsaflossingen van een woningkrediet. Wie een hypothecair krediet heeft, heeft zijn “fiscale korf” hiermee al opgevuld. Daarom kan hij geen langetermijnsparen meer aftrekken. Met andere woorden, als men geen hypotheek meer heeft lopen, kan men dankzij langetermijnsparen de vrijgekomen fiscale ruimte opvullen en maximaal fiscaal voordeel blijven genieten.
Langetermijnsparen is eigenlijk hetzelfde als de klassieke individuele levensverzekering. Het biedt een grote zekerheid, omdat elke gestorte premie gewaarborgd is. Daarnaast geniet u een gewaarborgde vaste rentevoet op alle premies die u gedurende het contract stort. Daardoor weet u juist hoeveel u aan het einde van het contract gespaard hebt. Daarnaast kan er ook een deling in de winst zijn. Deze winstdeling is niet gewaarborgd en hangt af van de resultaten van de onderneming. Een ander voordeel is de grote flexibiliteit: men kan zelf bepalen hoeveel men stort, en wanneer. Maar het grootste voordeel is natuurlijk van fiscale aard. We komen hier later op terug.
Er zijn wel een aantal voorwaarden voor deze fiscale aftrek:
- het contract met voordeel bij leven moet minimum 10 jaar bedragen,
- men moet het contract voor de individuele levensverzekering afsluiten vóór de leeftijd van 65 jaar,
- de verzekeringsnemer moet dezelfde persoon zijn als de verzekerde en moet ook de begunstigde zijn bij leven,
- enkel de echtgeno(o)t(e) of de bloedverwanten tot in de tweede graad komen in aanmerking, indien er een begunstigde in geval van overlijden werd aangeduid.
Het is ook belangrijk te weten wat het maximum is voor het langetermijnsparen in 2012. We komen hierop terug.
